Przydomek koralowa pochodzi od czerwonych owoców, jednak znamy ją przede wszystkim z pięknych białych kwietnych kul, którymi te krzewy są obsypane w maju. Kalina koralowa (łac. Viburnum opulus) to duży, rozłożysty krzew o luźnym pokroju, osiągający nawet do 5 metrów wysokości. Występuje w Europie i środkowo-zachodniej Azji, a także na Dalekim Wschodzie i w Ameryce Północnej. Kalina ma wiele zalet i barw. Jej główną ozdobą są okazałe, białe kwiatostany, pojawiające się wiosną na szczytach pędów. Późnym latem i jesienią cieszy oczy jaskrawoczerwonymi, błyszczącymi owocami oraz przebarwiającymi się pięknie na czerwono liśćmi. U większości odmian kaliny koralowej, kwiatostany mają postać płaskich, dużych baldachów.
Odmiany ogrodowe, jak u najpopularniejszej odmiany kaliny zwanej „Roseum”,
mają kwiatostany przybierają postać dużych, białych pomponów. Kwiaty tej
odmiany nie ulegają zapyleniu i nie
zawiązują ozdobnych owoców, ale ich niezwykła uroda przyciąga
wzrok już z daleka. Z tego powodu w ogrodzie warto mieć kilka gatunków kaliny
aby podziwiać jej wielosezonową gamę barw. Warto jednak pamiętać, że owoce kaliny jedzone na surowo mogą powodować zatrucia. Zawierają one niebezpieczne związki saponiny. Zagrażają głównie dzieciom i niektórym zwierzętom, dlatego w ogrodzie powinny rosnąć w miejscach trudno dostępnych. Kora kaliny koralowej ma właściwości lecznicze. Dawniej z owoców przygotowywano przetwory a różne jej inne części były też wykorzystywane w ziołolecznictwie. Przygotowanie takich preparatów z kaliny ziołowych wymaga jednak dużej wiedzy i umiejętnej obróbki termicznej. Pod wpływem temperatury saponiny tracą własności toksyczne. Samemu jednak bezpieczniej z kaliną nie eksperymentować.
Wróćmy do uprawy tych pięknych krzewów. Kalina będzie obficie kwitła i bujnie się rozrastała wyłącznie na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Wymaga żyznej, próchniczej, stale wilgotnej a nawet mokrej gleby. Kalina jest dość odporna na mróz i nie wymaga zimowego okrycia. Może też rosnąć w miastach, gdyż nie jest szczególnie wrażliwa na zanieczyszczone powietrze. Krzewy te można a nawet trzeba przycinać. Bez tego zabiegu mocno się rozrasta, traci ładny pokrój i ogałaca się od dołu. Ponieważ kalina pąki kwiatowe na końcach ubiegłorocznych pędów latem, w lipcu-sierpniu, kalinę powinniśmy przyciąć tuż po kwitnieniu.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz